Nieuws

Benevaart naar Rome – in 25 dagen naar Rome gefietst!

Grensfietsen.NL is had niet bestaan als corona er niet was geweest en als in 2020 door corona het plan naar Rome te gaan fietsen niet ‘on hold’ was gezet. Zo heeft elk nadeel weer z’n voordeel en kan er altijd iets goeds uit iets slechts voortkomen.

In 2021 kon het wederom niet, dezelfde reden. Maar nu, mei 2022, is de ‘benevaart naar Rome’ (van ‘in de benen’ en ’tutti va bene’) toch geschied! Op 19 mei kwam ik aan op het Sint-Pietersplein en is deze foto gemaakt. Een geweldige fietstocht is ’t geweest. Zie ‘Reitsma’s route naar Rome‘ voor de route.

Niko Winkel

Grensfietsen.NL – boek zoekt lezers!!!

Daar is-ie dan: de 2e versie van “Grensfietsen.NL – 17 etappes langs onze landsgrens”. Ik was al megablij met de eerste, geheel door Geon gesponsorde eerste editie. Deze bood de gelegenheid nog wat correcties en verbeteringen door te voeren. Nu op m’n eigen kosten de 2e versie, voor de openbare verkoop. “Men” zegt dat ik ze wel zal kwijtraken! 😉

Bij mij om de hoek vind ik de prachtige reisboekenwinkel De Zwerver (Oude Kijk in ’t Jatstraat 43-45 te Groningen). Een stapeltje van m’n boeken ligt daar al in de winkel!
Van Adwin van Fietsvakantiewinkel kreeg ik een bestelling van 20 exemplaren. ’t Boek staat al prominent op de website en Adwin mailde me, dat ook in z’n aankomende nieuwsbrief er uitgebreid melding van gemaakt zal worden.

Er is een vrachtje naar het Centraal Boekhuis, dus in de Nederlandse boekendatabase (en Bol.com en zo)… iedereen kan “Grensfietsen.NL – 17 etappes langs onze landsgrens” nu vinden. Maar ik heb ook een flinke vracht thuis, in de dozen. Want eigenlijk is ’t veel leuker als ik gewoon zélf bestellingen binnen krijg; een beetje contact heb met de a.s. grensfietsers!

En nu maar hopen, dat de fietsers niet gaan verdwalen en me dan later met m’n eigen boek om ’t hoofd komen slaan! 😉

[Etappe 15:] Moet Grensfietsen.NL wel Antwerpen aandoen?

“Nu volgt nog 25 kilometer fietsen door het havengebied richting het centrum van Antwerpen. Maak nog een kleine stop bij het Fort Lillo.”

Tijdens mijn grensfietstocht reed ik op een mooie zonnige novemberdag tegen de Schelde aan. Het lijkt wel een zee daar, zo breed en massief, die watermassa aan de andere kant van de dijk. Geen bruggen hier.
Zo had ik ’t ook van te voren gepland, want… geen mogelijkheid om de Schelde over te steken. En… ik vond ’t eigenlijk best een heel fascinerend stuk voor de Grensfietsen.NL-route: dit enorme havengebied en het doel, aan ’t eind: de prachtige stad Antwerpen. En dan ook nog de bijzondere wijze om aan de overkant te komen: de Sint Anna-tunnel, hartje Antwerpen.

Ik heb nu echter wel wat bijgesteld. Op de website moet ’t nog, maar voor de 2e druk van het boek (nog een paar weken en dan is-ie er) heb ik de navolgende aanpassing gedaan:

“Deze tocht naar Antwerpen is geen onoverkomelijk onderdeel van de Grensfietsen.NL-route: je kunt bij Fort Lillo een veerpontje, de Waterbus, nemen naar de overkant, naar Fort Liefkenshoek. Dé reden waarom Grensfietsen.NL het centrum van Antwerpen aandoet en verder gaat via de St.Anna-tunnel onder de Schelde hangt samen met… corona! Toen ik de tocht maakte in november 2020, was de Waterbus niet in de vaart vanwege de pandemie.

Mijn veronderstelling was, dat deze Waterbus (www.dewaterbus.be) alleen een zomerdienstregeling kent, en derhalve het nodig is voor Grensfietsen.NL de route over Antwerpen te nemen. Niets is minder waar: ook ‘s winters vaart de Waterbus!
De etappe via Antwerpen is dan ook wat langer dan gemiddeld: bijna 97 kilometer (vijf kilometer korter voor de B-routefietsers). Je kunt de route aanzienlijk inkorten met de Waterbus, je mist dan wel een prachtige overnachting in het centrum van Antwerpen!”

Zit ik nou te balen, dat Grensfietsen.NL niet klopt, aangepast moet worden?
Hmm, nee hoor, eigenlijk helemaal niet. Ik vind Antwerpen als halteplaats er juist nog steeds heel mooi bij horen. Ook al kun je inderdaad tussen de twee forten aan weerszijden van de Schelde met een pontje oversteken.
In de kern is ’t natuurlijk alleen maar mooi: zo heb je alternatieven. En het is niet zo, dat je geen lintje krijgt als je niet via Antwerpen bent gegaan. 😉

 

Grensfietsen.NL – 17 etappes langs onze landsgrens – bestelbaar!

Inmiddels is het boek ook online te bestellen. Zoals bij Bol.com. Daar lees ik dat het boek op 2 mei beschikbaar is.

Dat klopt niet per se: vanaf 30 maart heb ik zelf een deel van deze 2e druk in huis.

Grensfietsen.NL levert ook graag het boek zélf. Stuur een mailtje naar info@grensfietsen.nl (met adres) en het boek  (256 pagina’s, fullcolor, softcover) word je toegestuurd voor €20, exclusief verzendkosten.

Grensfietsen.NL – 17 Etappes langs de landsgrens : het boek gaat in de publieke verkoop!!

In december 2021 zijn er 500 exemplaren van het boek gedrukt. De meeste exemplaren zijn als cadeau verzonden naar het gehele netwerk van Geon (www.geon.nl). Het boek is met veel enthousiasme ontvangen.

Het voelde geweldig om de weerslag van deze prachtige fietstocht mét beschreven verhalen, avonturen, anekdotes als een mooi boek in kleurenprint, vol met foto’s, in de hand te hebben.
En nu dus de volgende stap: alle hobbyfietsers, fietstoeristen en grensverkenners de mogelijkheid bieden om óók dit boek te gebruiken als handzaam, instructief en onderhoudend gereedschap bij het zelf aangaan van deze geweldige fietservaring.

Het boek is nog van enige eindredactie voorzien en de laatste correcties zijn aangebracht. Deze week wordt de opdracht gegeven wederom 500 exemplaren van het boek te drukken.

En hoe komt het boek nu bij de koper?
Ik heb daar zelf helemaal geen ervaring mee, dus was wel even bezig om uit te zoeken, wat nu wijsheid is en wat praktisch uitvoerbaar. Het komt er nu op neer, dat ik meerdere sporen volg:

  • Website en sociale media: iedereen kan me vinden via http://www.grensfietsen.nl en een bestelling doen via email.
  • Vindbaar en bestelbaar op internet (Bol.com, etc.).
  • Opbouwen van een eigen relatie met de reisboekwinkels in Nederland. Als Groninger breng ik zo snel als ik ze in huis heb een stapeltje naar De Zwerver, de prachtige reisboekenwinkel in my hometown.

Zoals ik op de website en in het boek al uitdruk: het leukste is het bouwen aan een grensfietsers-community. Alle grensfietsers doen weer nieuwe ervaringen op. Er zijn veel meer verhalen te vertellen dan de 209 op http://www.grensfietsen.nl en de 64 in het boek.
Het liefst zou ik natuurlijk elke grensfietser leren kennen! 😉
Derhalve: hartstikke mooi om anoniem aan het boek te komen, maar ik zie graag gewoon ook bestellingen via de mail binnenkomen! En hoor daarna over de grensfietsavonturen. (En nodig grensfietsers uit om lid te worden van de besloten Grensfietsen.NL-facebookgroep.)
Zo bouwen we met elkaar misschien wel aan volgende (verbeterde) edities van zowel de Grensfietsen.NL-fietsroute alsook het boek.

Ik streef ernaar, dat het boek uiterlijk 1 april 2022 beschikbaar is!

Niko Winkel

Dinxperlo, Kerkrade… : ook in Afrika grenzen dwars door de stad

In de bus van Lilongwe naar Mzuzu kom je halverwege bij het stadje Jenda, dat óp de grens van Malawi en Zambia ligt. Bij m’n vorige passages, enige jaren terug, keek ik uit naar de signalen, grensgeval als ik ben, die de grens zichtbaar maken, die de buurlanden herkenbaar maken ten opzichte van elkaar, juist op deze plek. That’s what grenzen are for. Toch?

Niet dus. Ze zouden het voor mij hebben gedaan. Zelf tonen ze geen interesse in de grens.

De bus heeft helemaal niet stilgestaan in Jenda. Als ik nog eens van hoed en rand wil weten, dan moet ik maar een keer uitstappen. Tot het zover is, kan ik me illusies maken over een soort van mega-Schengen in Afrika.

Jenda ligt op en over de grens en vanuit de bus kun je heel goed zien, dat die grens er écht niet is, in zijn grensfunctie althans. GoogleMaps trekt de grenslijn door huizen net zoals dat het gevel is in Baarle-Nassau/Hertog. Er zijn geen hekjes, zelfs geen kleine, alleen maar voor het ‘zichtbaar maken’ van de grens. Geen paaltjes, geen bordjes, helemaal niks. Het moet, als Google klopt, de zandweg náást de autoweg betreffen. En verderop, waar de bus al van de grens afgeweken is, gaat de grenslijn echt dwars door het westelijke wijkje van Jenda.

Het kan leuk zijn om precies te weten hoe ’t zit. Het is echter net zo leuk om het gewoon op te merken en er gefascineerd notie van te nemen.

Niko Winkel, 24 januari 2022

grensfoto Vennebrugge

Wijnand Bredewold fotografeert de grens: waar vind je je eigen grens?

Onlangs ontving Grensfietsen.NL een email van Wijnand Bredewold. Hij liet weten zelf met een fotografie/kunst-project bezig te zijn, geïnspireerd door het thema ‘grens’:

As a child I was already fascinated by maps. I fantasized that I would travel through distant lands and cross borders, where landscapes change and other people live, how exciting that would be … Later, when I crossed those borders by car or bike, I was always excited. The border crossing was something which took you to other countries. Nowadays borders in European Union have disappeared, you can travel freely. There is hardly any border control but the visible landmarks have remained there. When walking along the borders, you can still notice them clearly. Not only by boundary markers, such as landmarks, but the border crossing and separations between the two countries are noticeable. What is still visible in the border areas? I travelled with my camera and have been searching for particular landscapes, objects and scenes. Borders are not only the physical borders in this project, but also zones etc. where you cannot go and where the world ends, or the times I reached my own limits ….

Voor mij, voor Grensfietsen.NL een bijzondere relatie om te verdiepen!
Op de Grensfietsen.NL-website staan veel foto’s. Het Grensfietsen.NL-boek is zelfs voornamelijk op foto’s gebaseerd. Maar: deze kunnen véél beter! Bijvoorbeeld… met hulp van fotografen.

Stel je voor, dat een navolgende druk van het boek “Grensfietsen.NL – 17 etappes langs onze landsgrens” voornamelijk gevuld kan worden met foto’s van ‘betere grensfietsfotografen’ dan ondergetekende. Zou dat niet prachtig zijn?!

Niko Winkel, 18 januari 2022

Hieronder een mooie foto van Wijnand. Kijk verder op de ‘border-grens’-pagina op zijn website.

grensfoto Vennebrugge
‎5 ‎september ‎2017, N 52.5211 E 6.70543 L Balderhaar (NLD) | R Wielen (DEU)

Grensfietsen.NL – 17 Etappes langs de landsgrens – het boek is er!!

De afgelopen maanden is hard gewerkt aan de boekversie van Grensfietsen.NL.
Vorige week is het boek gedrukt en geleverd: 500 exemplaren zijn bezorgd bij Geon.

Geon is het bedrijf, dat Grensfietsen.NL in het voorjaar van 2021 heeft ondersteund bij de constructie van de website, bij de realisatie van de prachtige geografische kaarten online (dat is de échte Geon-expertise!) en het afgelopen najaar tevens met het prachtig vormgeven van het boek.

Geon bestaat dit jaar 30 jaar en schenkt het boek, als een soort jubileum-uitgave, aan haar bedrijfsnetwerk. Deze eerste druk is dus (nog) niet voor openbare verkoop beschikbaar. Het is mij nog niet helemaal duidelijk, hoeveel exemplaren er de komende weken nog beschikbaar kunnen worden gesteld. Ben je écht geïnteresseerd, stuur dan even ’n mailtje naar info@grensfietsen.nl.

Ben je nog geen lid van de besloten Grensfietsen.NL-pagina op Facebook, dan kun je je daar ook nog even aanmelden.

Het streven is nu: een eerste verkoopversie van het boek gereed in februari/maart 2022. Dus je kunt eventueel ook nog daarop wachten.
Als wordt deze jubileum-uitgave uiteindelijk vast en zeker een ‘collectors item’! 😉

Hierbij de achterflaptekst van het full-color boekwerk, 256 bladzijden:

Nederland klein? De lengte van de Nederlandse landsgrens is meer dan 1000 kilometer! Vanaf de Dollard, in het noordoosten van Groningen,
langs de grensprovincies Drenthe, Overijssel, Gelderland, Limburg, Noord-Brabant en, tot slot, Zeeuws-Vlaanderen. In Cadzand-Bad het
eindpunt: de Noordzee!

De toeristische grensfietsroute langs de Nederlandse landsgrens is nog wat langer: ruim 1300 kilometer. Je fietst door meest kleinschalig boerenland en door prachtige natuurgebieden langs en vaak óp de grens. Verrassend vaak is de grens zélf goed te befietsen. Is ’t een straat, dan heet-ie nogal eens Grensstraat of Grensweg. Of ’t is een houtwal waar ook een pad langs of doorheen loopt. Er zijn legio verrassende grensoverschrijdende natuurgebieden, maar de grens is vaak de grens tussen verschillende landschappen.

Juist het dan weer wél goed herkenbaar zijn van de grens en het soms ook totaal vervaagd zijn van de grens maakt het grensgebied verrassend en fascinerend. De grens vertelt veel over de geschiedenis. Cultuurhistorisch is het grensgebied overal interessant. In dit boek lees je, ter begeleiding van een prachtige fietservaring, verhalen en anekdotes die het grensgebied laten leven.

Dit boek neemt je mee langs de grens voor een avontuurlijke vakantie, met 17 dag-etappes, of voor enkelvoudige dagtochten. Soms fiets je langs bewegwijzerde knooppunten, soms langs obscure halfverharde paden. In het boek tref je de QR-codes die je leiden naar veel extra informatie, inclusief GPX-bestanden, op de website: http://www.grensfietsen.nl.

Boekbespreking: Milo van Bokkum – Grensstreken

Ben je besmet met het grensfascinatievirus, dan kun je sinds een paar maandjes je lol op met ‘Grensstreken’ van Milo van Bokkum. Het boek kwam enige maanden geleden uit, waarbij er aandacht was van radio en dagbladen. Van Bokkum is economie-redacteur bij NRC.
Hij legt in het uitgebreide voorwoord uit, wat grensfascinatie inhoudt. Voor mij voor 100% herkenbaar, evenzogoed verbeeldt met grote bagagedragers als cultuur, taal en geschiedenis als met het eenvoudige kleurverschil per land in een atlas.

Ik heb Milo een mailtje gestuurd, hem gewezen op mijn eigen Grensfietsen.NL-project en alvast gehint op mijn eigen boek, dat binnenkort het daglicht zal zien. Mijn voorstel was: stuur je mij jouw boek op, dat stuur ik jou het mijne op.
En zo ontving ik Grensstreken van Milo persoonlijk in de brievenbus, enige weken geleden. Vanmiddag las ik de laatste bladzijden.

Het boek is prachtig vormgegeven, vol met prachtige cartografische afbeeldingen, vaak eeuwenoude grensstreken verbeeldend. Van Bokkum heeft het boek thematisch ingedeeld: Exclaves (incl. enclaves), lineaalgrenzen, eilanden, bergen & rivieren en ‘gedeeld land’. En natuurlijk een apart hoofdstuk over Nederland. De bijzondere grenzen leveren altijd lezenswaardige anekdotiek op, zoals ik dat zelf ook vaak aantrof, speurend naar achtergronden van de anomalieën waar je zomaar op stuit. Regelmatig kwam ik dezelfde gekkigheden tegen als die ook aan de orde kwamen het ook al zo mooi vormgegeven ‘The Atlas of Unusual Borders’ (Zoran Nicolic, 2019).
Niettegenstaande de prachtige kaarten in Grensstreken, het boek van Milo van Bokkum is toch vooral verhalend, haalt de bijzondere geschiedenissen achter die ‘rare grenzen’ naar de voorgrond. Altijd zweven de verhalen tussen de realiteit en de irrealiteit van het fenomeen ‘grens’. De extreemste fascinatie is er immers als de grens je voor de gek houdt, door er ‘niet te zijn’. Of… niet beleefd te worden. Nieuwe ‘grenzen van Van Bokkum’ beleefde ik dus bij verhalen zoals over ‘gedeeld land’: als er stukken land zijn, die domweg gedeeld worden door 2 verschillende landen. Dat type ‘grens’ had ik nog niet in ’t vizier. In Luxemburg is er een rivier die Duitsland en Limburg samen delen. Vanuatu bestond tot haar zelfstandigheid uit een groot aantal eilanden, dat gedeeld werd door Frankrijk en Engeland. Kijk je dieper naar de achtergronden, dan is het meestal louter opportunisme dat de boventoon voert. Net als ook met Moresnet. De kern is dan: laten we proberen de ruzie niet uit te praten, maar verder niet meer te bespreken. Immers: de meeste problemen lossen zich op door… er niets aan te doen.
Moresnet, het stukje neutraal gebied net ten zuiden van Vaals, was precies zoiets: ‘in hemelsnaam, wat moeten we ermee?’, wist iedereen. Maar niemand deed wat. En toen kwam de Eerste Wereldoorlog. Een fraai staaltje ‘oorlogswinst’: het probleem was daarna direct opgelost.

Ik was natuurlijk zelf het meest nieuwsgierig naar de verhalen over ‘Nederland’, want het is per slot van rekening dié grens, die ik zelf strak in het vizier heb. Jawel, ik kwam veel van m’n eigen ‘verhalen’ tegen. Leuk om Milo van Bokkum nog te vertellen over bijvoorbeeld Eurostaete. Die is-ie zelf niet tegengekomen, denk ik. Maar de Nieuwstraat in Kerkrade, de Duivelsberg, Elten en Tüddern, het Dollard-grensconflict en de laatste grenscorrecties in de Maas bij Maastricht, inclusief de snorrenclub uit Antwerpen, die jaarlijks op het grensschiereiland hun eigen staatje-voor-een-weekend, Snoravia, oprichten – allemaal heerlijke verhalen, die ik ook al op eigen wijze op Grensfietsen.NL heb uitgelicht. Van Bokkum legt net weer andere klemtonen en gaat er meest wat dieper op in dan op Grensfietsen.NL het geval is.

Grensstreken heb ik nu eerst van kaft tot kaft gelezen, maar het is uiteindelijk ook een fijn bladerboek, dat ik er regelmatig even bij zal pakken.

Niko Winkel, 7 december 2021

Dagblad van het Noorden: “Oud grenskantoor voorzien van nieuwe slagboom”

RHEDERBRUG Het gerenoveerde grenskantoor in Rhederbrug lijkt weer als vanouds. Gisteren plaatsten scholieren een gloednieuwe slagboom.
Een ijskoude wind jaagt deze maandag over de eenzame strook land tussen Rhederbrug en de Duitse grens. Sylvester, Chiel, Dani en Stijn hebben er geen last van. Bij het voormalig grenskantoor langs de Rhederweg zijn zij druk bezig met het installeren van een slagboom. Ze hebben deze zelf gemaakt op de Campus in Winschoten…

Lees het hele artikel in het Dagblad van het Noorden, 7 december 2021.