Van 5 tot 11 september heb ik het laatste en langste stuk ‘in één blok’ grensfietsen-voor-de-tweede-keer afgerond. In 7 dagen van Maastricht naar Cadzand. Bijna 600 kilometer in 7 dagen. En als ik alles bij elkaar optel – in april zijn we begonnen met ’t eerste stuk langs de Groningse grens – dan zijn er in 19 dagen 1422 kilometers afgelegd. 
Deze laatste septemberweek was een feestje: alle dagen prima weer, waartussen ook zomerse dagen. Toen ik Cadzand-Bad, en de zee, in het zicht kreeg, stapelden zich de regenfronten op.Ik kon ze racend naar de veerpont bij Breskens nog nét voor blijven. En toen de langste treinreis die er in ons land mogelijk is: van Vlissingen naar Groningen.
De volgende dag, 12 september, brak de herfst door.
Het is weer een feestje geweest, deze hele tocht in blokjes van 2 tot 4 dagen, tot Maastricht, en daarna het langste stuk in één keer. De opzet was bijna ’t zelfde als in 2020, de tocht naar aanleiding waarvan deze website en het boek Grensfietsen.NL tot stand zijn gekomen. Al reed ik toen in het eerste coronajaar en die laatste week vanaf Maastricht pas in november.
Het laatste half jaar gebeurde het regelmatig, dat ik werd benaderd voor nog een exemplaar van het boek. Helaas, dat is er niet meer. Maar ik kan nu aan de slag met het werken aan een nieuwe editie. Met de ervaring van het grensfietsen in 2025 kan ik nog wat verbeteringen in de route zelf en natuurlijk ook in de ‘boekschrijfaanpak’ verwerkelijken. Zo kan ik nu al verklappen, dat het een meer ‘praktische’ productie gaat worden. In een ringbandje en met meer focus op het faciliteren van een mooie fietstour-ervaring, dan op het lezen van het boek vol met verhalen.
Ten overvloede: op de website staan meer dan 200 verhalen! Nog véél meer dan in het boek.
In 2026 dus een tweede leven voor Grensfietsen.NL. Deze winter wordt er hard gewerkt.
Overigens tevens aan een nieuwe veerpontjesroute, met boek. (Als alles loopt naar verwachting.)
Niko Winkel, 16 september 2025
(De grens dwars door de Zeeman-winkel in Baarle-Nassau/Hertog)