Toen ik eind februari op de Fiets- en Wandelbeurs stond, meldde zich iemand die zich voorstelde als journalist. Hij wilde graag mijn boek lezen en er een recensie over schrijven voor z’n lezersplatform. Hij liet me z’n kaartje zien en het leek me wel OK. Dus daar ging een versie van m’n mooie boek over de tafel. Verder niet meer gedacht. Maar daar was vanmorgen een mailtje van ‘m: “Het heeft even geduurd maar vandaag (3/4/24) is mijn recensie geplaatst: https://bazarow.com/recensie/recensie-17-etappes-langs-onze-landsgrens.
Ik krijg 3 sterren, haha! Nou ja, ik weet ook niet precies wat de referenties zijn, ken het Bazarow-platform niet. Geen idee hoeveel mensen het lezen. Nochtans een prima verhaaltje hoor, best tevreden over. Inderdaad klopt het wel, dat tekst en foto’s soms nog een beetje ruzie maken in het boek. En een perfectionist ben ik dus ook nooit geweest!
In het verhaal worden een paar anekdotes uit het boek aangehaald. “Het zijn deze verhalen die het boek erg boeiend maken.” Ik heb alles bij elkaar wel het gevoel dat als je deze recensie leest en je bent een geïnteresseerde toerfietser, dat het dan wel aanspreekt.