Categorie: Geen categorie

In het Weekend-katern van het Dagblad van het Noorden (en naar verluid ook in de Leeuwarder Courant) werd zaterdag 16 augustus 2025 veel aandacht besteed aan De Nationale Veerpontjestourfietsroute. Janna Zuiderveld fietste de 2e etappe uit het boek, van Broek (noordoostelijk van Joure) naar Blokzijl. Ze heeft er een prachtig artikel over geschreven en de krant heeft uitgepakt met twee volle pagina’s met tekst en veel foto’s.
Daarnaast ook nog eens een dikke introductie van mijzelf en mijn projecten, waarbij ook aandacht voor het vervolg op Grensfietsen.NL.

Ik kan natuurlijk niet anders zeggen dan: onwijs blij mee!!

Je kunt het artikel lezen op de website natuurlijk, maar dan heb je wel een abonnement (of inloggegevens) nodig. Die kan en mag ik hier natuurlijk niet zomaar verstrekken. Hierbij wel de afbeeldingen van de 2 bladzijden in de krant.

Link naar pagina 1 van het artikel

Link naar pagina 2 van het artikel

Het boek ‘Grensfietsen.NL – 17 etappes langs onze landsgrens’ is sinds mei 2025 niet meer verkrijgbaar.
Aan een nieuwe editie wordt gewerkt. Niet alleen schrijvend, maar ook fietsend, gedurende het fietsseizoen in 2025. Het is de bedoeling, dat in het voorjaar van 2026 de nieuwe editie zal verschijnen.

Nou ben ik er vorige week nog langsgefietst en… wederom… niet gezien! Houd ik met nieuwsgierige ogen honderden kilometers alles fietsend langs en rond de grens in de gaten en tóch ontging dit me. Voor een tweede maal nota bene! 😉

“Wie Suderwick of Dinxperlo bezoekt die zal bij de toegangswegen Sporkerstrasse en Anholtseweg, aan de Duitse kant als Brückendeich aangegeven, plaatsnaamborden tegenkomen die ongewoon zijn en op het eerste gezicht wat verwarrend overkomen. Ze verwijzen naar één plaats, namelijk Dinxperwick, die eigenlijk niet bestaat. Dinxperwick staat op geen enkele landkaart. De ene helft van het bord is in het Nederlands verkeersblauw met witte letters aangebracht, de andere helft in het Duits verkeersgeel met zwate letters. Dit alles is mogelijk gemaakt door een grensoverschrijdende samenwerking tussen de Heimatverein Suderwick, de Stichting Bewaar´t Olde Dinxperlo, de Burgerinitiative Suderwick en het GrenzBlickAtelier Suderwick.”

Lees het gehele verhaal op de website van Historisch Dinxperlo. 

In september 2024 ben ik van Groningen naar Santiago de Compostela gefietst. Een onvergetelijke tocht, een geweldig leuk avontuur.
Van zulke avonturen maak ik doorgaans graag een eigen boek. Daarvan wordt dan één exemplaar gedrukt.
Natuurlijk was ik enorm onder de indruk van de impact die de pelgrimstocht, voor veruit de meesten met de benenwagen, maar voor ook nogal wat mensen die houden van pedaleren, heeft: iedere dag komen er duizenden pelgrims aan in Santiago!
Om die reden dacht ik: misschien is het toch wel een goed idee om mijn verhaal, mijn avontuur, te delen, online. Het kan een inspiratie zijn voor a.s. Santiago-fietsers.
Nou, dat verhaal staat er nu dus op, voor iedereen die het leuk vindt om te lezen. En voor iedereen die denkt: dat zou ik nou ook wel eens willen doen! : www.grensfietsen.nl/santiago

Van het boek ‘Grensfietsen.NL – 17 etappes langs de landsgrens’ zijn online nog enkele exemplaren te koop en hoeveel er precies nog in de (reisboeken)winkels liggen, dat weet ik niet. Het Centraal Boekhuis heeft er nog ongeveer 10. Thuis heb ik ze niet meer. Zojuist het laatste doosje op de post gedaan naar de webwinkel van Fietsvakantiewinkel, werkelijk een geweldige ‘reseller’ van m’n mooie boekje. Heel blij mee!

Gerard van de Fietsvakantiewinkel vroeg me: wanneer komt de nieuwe druk?
Nou, die komt niet zomaar. Het boek zoals het sinds 2022 in de verkoop is, daarvan zal geen nieuwe druk komen. Wel is er het plan om de grensroute komende zomer, vijf jaar na de eerste keer, nogmaals te gaan fietsen en daarna te werken aan een nieuwe editie. Deze zal wel een heel ander soort boek worden, zo is ’t plan, meer een fietstocht-ondersteunend boek en minder een ‘leesboek’. Handzamer, in een ringband, goed bruikbaar tijdens het fietsen.

Laat het maar gauw voorjaar worden. Ik heb zin om weer te gaan tourfietsen!!

 

 

Dit is té leuk om niet hier aan de fietstochtliefhebbers die deze site bezoeken te tonen. Winnie en Bert fietsten in augustus de Nationale Veerpontjestourfietsroute.  Toen ik zelf thuiskwam, op 3 oktober j.l. na mijn fietstocht van Groningen naar Santiago de Compostela trof ik een enveloppe op de deurmat. Daarin tot mijn grote verrassing een kaartje, netjes opgemaakt met foto’s en tekst, een klapkaartje, 4 pagina’s, van Winnie en Bert dus. Voorop vrolijke fietsfoto’s van het enthousiaste stel en de woorden ‘Heel erg bedankt’.

Deze kaart is niet alleen naar mij gegaan. “Dit bedankkaartje gaat naar allen die ons herbergden en intens meeleefden. Zus die haar fiets uitleende, vrienden die een poncho adviseerden en iedereen die onze verhalen van tevoren en na afloop wilden aanhoren.”

Winnie is ook nog zelf schipper op een prachtig pontje, als vrijwilliger, het Spaarneveer.  Ze zegt: ‘We zoeken niet alleen verbindingen tussen oevers, maar ook tussen mensen. Een moment van rust, overpeinzing, aandacht en vriendschap, in en buiten de stuurhut.’

Nou is het deksels leuk dat honderden fietsliefhebbers mijn boekje lezen en de route fietsen, maar zo’n kaartje van Winnie en Bert, dat is onvergetelijk. Echt geweldig!!
Hierbij, met toestemming, het prachtige kaartje.

Onlangs kreeg ik een onwijs leuk mailtje van het toerismemarketingbureau van de gemeente Heerde.
“Via een klant werden wij gewezen op uw nieuwe Nationale Veerpontjestourfietsroute. Onze gemeente Heerde ligt aan de IJssel dus ik vermoed dat uw route ook de veerpontjes in onze gemeente neemt (Wijhese veer en Kozakkenveer). Wij zijn dol op de pontjes (en de IJssel) en hebben al de fietsroute Rondje Pontje uitgebracht en op zondag 15 september organiseren we Rondje Pontje Rock. Waarvoor ik u graag een ticket toestuur.
Graag bestel ik bij u 5 exemplaren om te kunnen kijken of wij meer gasten en klanten blij kunnen maken met het aanbieden van uw route in ons Toeristen Informatie Punt.”

Leuk om ook hier nog even aandacht aan te besteden!
Online kun je meer lezen over Rondje Pontje Rock.

Heerde verkoopt ook voor €2 fietsroutebrochures over Rondje Pontje. Lees maar op deze pagina.

Enige weken geleden liep ik in De Zwerver, de reisboekenspecialist in Groningen, tegen dit boekje aan. Heel even schrok ik: zou het dan tóch weer zijn dat nét parallel aan mijn eigen grensfietsroute iemand anders iets soortgelijks heeft gedaan en er een boekje van heeft gemaakt? Ik heb ’t boekje direct maar even aangeschaft en ’t in ’t kistje gestopt voor de vakantieboeken – stond op ’t punt om op vakantie te gaan.

Na twee volle weken lezen in Exodus van Leon Uris (goed voor wat extra diepte en perspectief op het middenoostenvraagstuk), een dikke pil, was ik in twee-en-een half uur lezen door het boek van Jan Fossen heen. De opmaak van ’t boek is zeldzaam overdadig; met gemak had het slechts de helft van de 140 bladzijden beslagen.

Op zich had de tekst op de achterflap me al verteld, dat het hier een totaal ander perspectief betreft dan Grensfietsen.NL. Er is geen enkele hint richting navolging. Geen routebeschrijvingen en zo. Dit betreft een heel persoonlijk verslag, gaat veel meer over Jan Fossen en zijn fietsbeleving zelf dan over de route of over de grens. Die lijken meer een ‘format’ voor een ‘persoonlijk fietsproject’, waarbij de schrijver ‘in zichzelf is gedoken’, meer over mentale grenzen dan over fysieke, zogezegd.

Nederland rondfietsen langs de binnenrand, dus in principe ook juist zónder de grens over te steken, doet Jan in 30 etappes van zo’n 100 kilometer. Hij gaat heel Nederland rond en ziet ook de grenzen van alle (halve) eilanden in Zeeland als ‘grens’, dus alleen Zeeland levert al zomaar 1000 kilometer op. En Jan rondt ook het gehele IJsselmeer, gaat juist niét over de Afsluitdijk.
Elke etappe krijgt zo’n anderhalf tot drie bladzijden bespiegel-tekst mee, die voor de helft gaat over Jans gedachten en gevoelens, semi-filosofisch, met graag ook het noemen van de namen van de filosofen en zo, en voor de andere helft gaat over ‘en hier ging ik rechts en hier ging ik links’. Je leert zodoende helemaal niets over de omgeving zelf.

Wat het grootste verschil ten opzichte van mijn insteek bij Grensfietsen.NL kentekent, dat is hoe Jan min of meer lukraak z’n routes maakt en ik op het starre af aan het ‘zo dicht mogelijk bij de grens (en zo vaak mogelijk eroverheen)’-principe ben gebleven. Soms haakt Jan ineens aan op z’n grens-spelregel (zo dicht mogelijk langs de binnenrand van Nederland), maar soms snijdt hij hele stukken af.

Jan heeft een fijn en warm boekje gemaakt, maar uiteindelijk heeft het verder niets met Grensfietsen te maken en biedt het al helemaal geen uitnodiging tot navolging. Ja, wel navolging in de zin van: maak een mooie tocht en laat je gedachten de vrije loop, dat is louterend! Het komt me dan ook voor dat de achtergrond voor dit boekje gelegen is in een combi van schrijflust (in het dankwoord lees ik dat hij een schrijfcursus heeft gevolgd) en een soort van ‘midlife’-dingetje (wie ben ik en waar ga ik naartoe, gerelateerd aan een fase in je leven).

Fietsen tegen de grens – in 30 etappes langs de binnenrand van Nederland – Jan Fossen

In juni 2020 begon ik mijn grensfietsverkenning vanuit Bellingwolde, dichtbij de Duitse grens. Van daaruit heb ik, zowel naar het noorden als naar het zuiden in twee dagen eerst de Groningse landsgrens verkend. Bij het uiterste noorden, 6 kilometer boven (Bad) Nieuweschans, bevindt zich het verbrede estuarium van de monding van de Eems, de Dollard. De Dollard is een zeearm, maar ook een uitgestrekt waddengebied. Vanuit Nieuwe Statenzijl, het gehucht bij de sluis aan de zuidkant van de Dollard, kun je door uitgestrekte rietvelden naar de zogenaamde Kiekkaste lopen, een grote vogelkijkhut, die je over de uitgestrekte Dollard laat turen. Het is werkelijk prachtig hier, ik kom er (vanuit Groningen) wel vaker. Toen, in juni 2020, kon ik er niet naartoe. Er is een smal vlonderpad naar de Kiekkaste en op dit vlonderpad viel de anderhalve meter-regel niet te hanteren.

Op 15 juli j.l. ben ik er geweest: naar de noordelijkste grenspaal van Nederland, middenin de Dollard! Een geweldige dagtocht met een sleepbootje en een stuk wadlopen. Lees het verhaal!!

“Het is een chaos in het bos. Aan de ene kant van een weggetje staat een Nederlands verkeersbord dat aangeeft dat hier een fietspad begint, aan de andere kant wijst een Vlaamse paddestoel de weg naar het Belgische dorp Zondereigen….

Dit is de grens. Bosschages, weilanden, bruine velden met stoppels maïs aan weerszijden. Los van borden en huizen – wat is het verschil tussen daar en hier? Een zandpad leidt over een beek naar het buitenland, maar het is Brabant voor, Brabant na. Alleen wie een topografische kaart bij zich heeft, kan hier weten waar het ene land eindigt en het andere begint. De vraag was: wat is Nederland eigenlijk? Het antwoord zoeken we hier, langs de rafelranden van het koninkrijk.”

Dit is het begin van een reportage in de Volkskrant op 24 december 2007, geschreven door Michael Persson en Ben van Raaij. De reportage kun je integraal lezen op de website van de Volkskrant. De grens van Nederland ligt redelijk vast. De geschiedenis ook. En bespiegelingen erover zijn van alle tijden. Het is een fijne reportage, zeker voor degenen behept met een basis van grens-fascinatie. En die ligt toch ten grondslag aan Grensfietsen.NL.

11 juni 2024

(Link naar het artikel, download)